Sınıflandıramadıklarım

Atam izindeyiz haberin olsun.

Forward epostaları hiç sevmem ama bu başka. Yüksek lisanstan sınıf arkadaşım Mine’nin gönderdiği epostayı paylaşmak istiyorum. Kişisel bir şey olmadığı için burada yazmayı uygun gördüm. Umarım sorun olmaz Mine

Küçükken (ben ilk okul 1 kardeşim ana okulu) kardeşim sarılık olmuştu. Hastalık henüz kesinleşmeden önce tahliller için doktora gidip geliyorlardı. Bir sonraki kan tahlili için kardeşimi yüreklendirmek isteyen annem yanımda onu övüyordu.

Nida’dan bir tüp kan aldılar hiç ağlamadı yaaa

Kardeşimi şöyle şaşkın şaşkın bir süzdüm. Bu kadar kan küçücük kızdan nasıl çıktı. Hadi çıktı diyelim nasıl ölmedi. Hadi ölmedi, nasıl ağlamadı. Olayı ancak bir sonraki tahlile beraber gidince anladım. Meğer annemin tüp dediği şey küçük bir ucu kapalı boruymuş ben 12 kg’lık mutfak tüpü sanıyordum

Yine ilkokul yılları. Okumayı yeni öğrendiğim dönemler. Altınözü’nde (Hatay’ın 5000 nüfuslu minik bir ilçesi) oturuyoruz o zamanlar.
Ne zaman bayram olsa çarşının girişine kocaman bir Mustafa Kemal resmi ve “ATAM İZİNDEYİZ” yazısı asılır. O zamanlar bayram nedeniyle herkes izin almış, kimse işe gitmiyor bu yüzden de izinli olduklarını ataya haber vermek için o yazıyı astıklarını sanıyordum
Atam izindeyiz bak demedi deme

Böyle vardır çok aptallığım ama aklıma ilk gelenler bunlar. Aa dur bi tane daha var.

Yine ilk okul zamanları 3. veya 4. sınıftayım. Antakya’dayiz o dönemlerde. Herneyse. Ailecek ekran başına toplanmış Reha Muhtar’ın sunduğu haberleri izliyoruz. Tuttum tuttum sonunda dayanamayıp çok masumane sordum bizimkilere
-Reha muhtar nerenin muhtarı?
-?! Puhahahaha
tabi böle benim gibi heyvani değil
Seni çok özledik Reha Muhtar her nerede yaşıyor ve yaşatılıyorsan

Çok uzatmadan Mine’nin gönderdiği epostayı kopiii peyyst vasıtasıylen paylaşıyorum.

> Acı kaybımız
> 3 ay önce ailemize katılan, Necmi ismini verdiğimiz kaplumbağamız dün
> vefat etmiş. Aile arasında sade bir törenle evin arka bahçesine gömdük.
> Hayvancağız durduk yerde can verdiği için gidip Necmi’yi aldığımız
> dükkanın sahibine sebebinin ne olabileceğini sorduğumuzda ”Abi onlar
> kış uykusuna yatar” cevabını almış bulunmaktayız, hepimizin başı
> sağolsun. Bu vicdan azabıyla ben de çok yaşamam herhalde.


> Annemin Maceraları
> Shrek’in fragmanlarını gösteren bir televizyon kanalında, el ele
> tutuşmuş Shrek ve Fiona’yı gören annem, ‘Bunlar Süleyman ve Nazmiye
> Demirel çifti mi?’ diye sordu! Seçememiş gözleri o mesafeden.


> Alfabe
> Ben de bu yıl okula başlayan torunum için kuvvetli bir moral alkışı
> istiyorum. Daha ikinci gün: ‘Örrrtmenim, taa evden buraya tel çizmeye
> mi geldik, hep yumarlak mı yapcaz, harf felan öretmicen mi?’ deme
> cesaretini gösterdiği için.


> Annem!
> ‘Bu taraf bitti.’ diye CD’yi arkasına çeviren ve sonra da ‘CD çalar
> çalışmıyor!’ diye feryat eden anneme alkış az geliyor!


> Modem
> Yemek masamın üstünde duran modeme uzun uzun bakan anneanem
> ‘Bu ne?’ diye sordu. Ben de kolay anlasın diye ‘Hani benim bilgisayarım
> var ya onunla internete giriyorum. İşte internete girmek için o kutu
> zorunlu.’ diye uzun uzun açıkladım. Anneannem dinledi beni; ‘Yani
> modem bu’ dedi ve konu kapandı…


> Yaz Okulu
> Bir alkış da annesine yaz okulunu kazandığı müjdesini veren üniversite
> öğrencisine gelsin. Bu yaratıcılığa şapka çıkartılır.


> Beyin göçü
> Tikky olduğu her halinden belli olan kızımız Beşiktaş-Taksim
> midibüsünde yanındaki arkadaşına dert yanmaktadır. ”Şekerim dördüncü
> kez girdim ÖSS’ye, ama yine kazanamadım, gidicem sonunda Amerika’ya o
> olucak. Böyle böyle beyin göçü oluyor işteeaa!” Sen git, masrafları ben
> karşılıyorum.


> Alman yazar
> Bir alkış da lisede edebiyat dersinde okuduğu şiir bitince sınıfa
> dönüp ‘Bu şiiri ünlü Alman yazar Goethe yazmıştır’ diyen hocaya,
> ‘Niye, kağıt bulamamış mı?’ cevabını veren arkadaşa gönderelim.


> Düz mantık
> Eğer bir sokakta yürüyorsanız ve camında ”Bu ev kiralıktır” yazılı
> bir evin yanından geçip birkaç adım sonra önüne geldiğiniz bir başka
> evin camında ”Bu da” yazısını görürseniz bilin ki Trabzon’dasınız.


> İngilizce yazılısı
> Bir alkış da ingilizce sınavında ‘Nice ……..’ şeklindeki boşluğu
> ‘Nice mutlu yıllara!’ şeklinde dolduran, dahi mi aptal mı olduğunu
> henüz anlayamadığımız öğrencime istiyorum.


> Hügo’lar Beşledi
> Bir alkış da lisede edebiyat kitabından bir metni tüm sınıfa sesli
> olarak okurken V. Hugo’ya ‘Beşinci Hugo’ diyen arkadaşımıza gelsin.


> Ne zaman?
> Kardeşim karne almıştı. Fakat birçok zayıf notu vardı. Annem, babamla
> beni kenara çekip uyarıları sıralıyordu; ‘Sakın çocuğun moralini
> bozmayın, sakın kötü bir şey söylemeyin.’ Uyarılar özellikle babama
> yönelikti; ‘Hele de sen, sakın çocuğun gururunu kırma.’ Babam daha
> fazla dayanamadı ve sordu; ‘Karne için ne zaman özür dileyeceğiz?’


> Havale
> Bankada gişenin önünde işlemimin yapılmasını bekliyorum. Yanımdaki
> gişede işlem yaptıran yaşlı teyzeye, işlemini yapan kadın soruyor:
> ‘Parayı kim alacak teyze? Alıcısına ne yazalım?’ Teyzem cevap veriyor:
> ‘Bu paranın hayrını görme İnşallah yazalım.’


> Lamba
> Dün gece evime giderken yolun tenhalığından olsa gerek kırmızı ışıkta
> geçtim. Ardından yurdum polisine alkışı hak ettiricek anons: ‘Bacım o
> geçtiğin gece lambası değildi, çek sağa.’


> Hacim nedir?
> Öğretmen bir arkadaşımdan naklen; 5. Sınıfların Fen Bilgisi sınavının 2.
> sorusu: ‘Hacim nedir? Bir örnek vererek açıklayınız.’ Öğrencimizden
> gelen cevap: ‘Hacdan gelenlere hacim denir. Örnek: Nasılsın hacim?’


> Asabi Polis
> Hareketli bir Bağdat Caddesi akşamında, polis abilerimiz rutin olduğu
> üzere devriye gezmektedir. Işıklarda müşteri bekleyen taksiye
> yaklaşılır ve; ”Ticari, bekleme yapma, devam et.” anonsu yapılır.
> Camdan eliyle ‘1 saniye’ işareti yapan taksiciye, ikinci ve çok
> manidar anons gelir ardından; ”Ticari, benne pölümüye girme! Devam et
>dedik!”


> Neden olmasın
> 5 yaşındaki yeğenime babası soruyor: ‘Büyüyünce ne olacaksın kızım?’
> ‘Asena olacağım babacım; sen ne olacaksın?’ Babası gayet sakin cevap
> veriyor: ‘Katil’ İkisine de meslek hayatlarında başarılar.

© 2008 Sami Beyoğlu.