Giderken
Hatay’a vardıktan sonra eve gitmek üzere taksiye (80 küsür model bir renault (ğöno) ) bindim. Emniyet kemerini takmaya çalıştım. Anlamadığım bir şekilde sağ tarafımda 3 adet emniyet kemeri kayışı vardı. Hepsini sırayla çekmeye çalıştım ama çekemedim.
Dayıya:
S: Bozuk mu bu?
T: Yok yok gerek yok taksilere zorunlu değil o diğer araçlarda zorunlu.
4-5 dakika sonra o arabayla çevre yolunda 90km/s ‘ye çıktı. Neyseki taksilerde zorunlu değilmiş emniyet kemeri. İçim rahattı o yüzden.
Bayram Sırasında
Hatay’a giderken otobüs terminalindeki kitapçılardan birinden pazarlama ve iş dünyası üzerine 2 tane kitap aldım. Birini giderken bitirdim. Diğerini de gelirken yarıladım. (Şimdi konudan konuya atlamış gibi görüneceğim ama aslında öyle değil) Söylemesi ayıp bayramın 2. günü çiğ köfte vardı yemekte. Çiğ köftenin yanına kıyma kavururlar. O kıymanın içine maydanoz ve ceviz koyarlar. O cevizleri kırmak üzere annem mutfağa yardıma çağırdı.
S: Kaç tane ceviz kırılacak?
A: Bilmem sen kırmaya başla bakarız.
S: Olmaz öyle! Sen bana adet vereceksin. Ben sana ne kadar sürede bitirebileceğime dair bir teklif vereceğim. Sürede ve fiyatta anlaşırsak başlarım kırmaya.
A: Yok adet madet. Ben tamam deyince bırakırsın kırmayı.
Dönerken
Dönüşte yine taksiye bindim. Bu sefer emniyet kemeri çalışıyordu 
. Şu taksiciler çok alem adamlar. Amca durakta beklerken elinde taze demlenmiş davşan kanı sıcacık çay vardı. O soğukta bırakmak istemedi çayı. Bir elinde çay, bir elinde direksiyon yudumlaya yudumlaya eve kadar kullandı .
